De verloren Elf Dagen

Bent u ooit één nacht naar bed gegaan en benieuwd geweest enkel waar de dag ging? Goed kon u het wekken tot veronderstellen ontdekt dat elf dagen volledig waren verdwenen? Dat is enkel wat in 1752 toen de volledige inwoners van Groot-Brittannië en Amerika op Woensdag 2 September naar bed gingen, slechts aan wakker op Donderdag 14 September gebeurde.

Nochtans, was het een epidemie van slaperige ziekte of zelfs geen massadosis luiheid die volledige populace in bed maar slechts de autoriteiten hielden die met de rest van de wereld proberen te synchroniseren door de Gregoriaanse kalender goed te keuren.

De Julian kalender (die na Julius Caesar wordt genoemd) was in gebruik geweest aangezien de bijbelse tijden maar definitief in heel Europa in 1582 geleidelijk werden geëlimineerdc maar het nam de resolute Britten en de Amerikanen nog eens twee honderd jaar om kostuum te volgen.

En als de schilder Hogarth moet worden geloofd nam populace niet te vriendelijk aan het ook niet, met mensen die aan de straat nemen de terugkeer van hun ontbrekende 11 dagen en zelfs rapporten van het herrie schoppen eisen.

Dan waarom verandering? Dat was wat de Britse overheid twee honderd jaar had gezegd sinds de Paus Gregory XIII de Julian kalender in Europa twee honderd voordien jaar had vervangen.

Nochtans, was de reden voor de originele verandering dat de Julian kalender niet genoeg schrikkeljaren toestond (zij werden weggelaten in jaren verdeelbaar door 100 maar niet verdeelbaar door 400 - wat de Romeinen die? waren denken) en de seizoenen werden langzaam uit sync met de kalender. De situatie nu werd ondraaglijker in Groot-Brittannië, dat verwoesting voor landbouwers speelt - wie geen idee wanneer had om hun gewassen te planten, definitief moesten de autoriteiten snel het gehele land overschakelen en door:sturen 11 dagen.

Nochtans is dit synchronisatieprobleem altijd met ons geweest. Wij hebben traditioneel geprobeerd om onze kalenders rond de beweging van de Aarde te baseren om ons toe te staan om seizoenen te voorspellen en te weten wanneer de zomer en de winter zullen vallen. Nochtans, kunnen wij de schrikkeljaren (die door het feit worden veroorzaakt vergt de Aarde 365 en een kwartdagen aan reis rond de Zon) geregeld hebben maar het proberen zal om een kalender rond de beweging van de Aarde te baseren altijd leiden tot problemen.

De Gregoriaanse kalender werkte boete tot de jaren '50 toen de atoomklok werd ontwikkeld. De atoomklok werkte zo goed - verstrekkend timingsinformatie nauwkeurig aan een seconde in verscheidene miljoenen jaren - dat wij realiseerden spoedig dat onze klokken nu veel nauwkeuriger waren dan de Aarde zelf.

De aarde vertraagt eigenlijk in omwenteling en als niets toen uiteindelijk werd gedaan zou de middag bij nacht vallen en vice versa (alhoewel niet voor verscheidene millennia) maar zich ongerust maakt niet u niet in het midden van volgende week op het punt staat te ontwaken. De oplossing is het toevoegen van sprongseconden en 33 zijn ingelast in het eind van onze jaren sinds de jaren '70.

Het besluit wordt om een seconde op te nemen gewoonlijk genomen zes maanden voordien na zorgvuldig toezicht op de omwenteling van de Aarde. Een kalender die op de beweging van de Aarde wordt gebaseerd kan minder relevant schijnen vandaag maar met een Globaal Plaatsend Systeem (GPS), een globale termijn (Gecoördineerde Universele Tijd), en computers allen samen rond de wereld gebruikend servers NTP (het Protocol van de Tijd van het Netwerk) het zijn noodzakelijk wij kunnen allen de juiste tijd vertellen synced.

Duurzame het Leven Artikelen @ http://www.articlegarden.com