“ die Ik toen (Dr. Steiner) heb gevraagd, ‘ hoe kan het gebeuren dat de geestelijke impuls, en vooral het binnen scholen, waarvoor u bent constant verstrekkend stimulus en begeleidingsbeer zo weinig fruit? Waarom geven de betrokken mensen zo weinig bewijsmateriaal van geestelijke ervaring, ondanks al hun inspanningen? Waarom, het meest het ergst van allen, is de wil zo zwak voor actie, voor het uitvoeren van deze geestelijke impulsen? ’

“ kwam toen het gedachte-veroorzakend en verrassende antwoord: ‘ dit is een probleem van voeding. De voeding aangezien het vandaag is levert niet de sterkte noodzakelijk voor het vertonen van de geest in het fysieke leven. Een brug kan niet meer van het denken worden gebouwd aan en in werking stellen zal. ’ ”

– Ehrenfried Pfeiffer, van de inleiding aan
De Lezingen van de landbouw – Acht door Rudolf Steiner

Wij allen kennen dat “ u bent wat u ” eet; en velen van ons worden bewust dat deze stelregel een spiritual evenals een fysieke afmeting heeft. Wij weten wij beter van mening zijn eenvoudig wanneer wij goed – eten wanneer onze organismen, eerder dan onze meningen, dicteren wat wij of niet zouden moeten eten eten. Velen van ons hebben een volledige verandering in houding en vooruitzichten op het leven door onze diëten eenvoudig te veranderen ervaren. De gehele organismen van gedachte, zoals de Joodse kosher wetten en macrobiotics, hebben geëvolueerdn om spirituality van voedsel te beklemtonen, om zijn sacredness te benadrukken.

De geestelijke kwaliteit “ van voedsel ” is geen metafoor: het voedsel bevat een lichte vezelenergie die voor onze sustenance zoals vitaminen en proteïnen zo belangrijk is, maar die niet vatbaar voor chemische analyse is. En enkel aangezien de vitamine en het eiwitgehalte van voedsel kunnen worden verminderd door te verwerken of te gaar te koken, zo ook de lichte vezelinhoud van voedsel door disrespect kan worden verminderd.

De lichte vezels zijn eigenlijk de zelfde dingen zoals goed gevoel. Wanneer wij goed voelen, letterlijk gloeien wij. Wanneer een een voedselplant of dier goed voelen, gloeit het. Zelfs wanneer het voor voedsel wordt gedood, blijft de gloed zolang de moord met eerbied werd gedaan; namelijk met een betekenis van connectedness en dankbaarheid eerder dan mechanisch.

Een landbouwer zet de gloed in zijn planten en dieren door hen met eerbied – te behandelen door hun gevoel te eerbiedigen. Praktisch alle landbouwers bewerken voor de liefde het; zeker zij trekken ’ t doen aan het voor het geld. Zij voelen joyous aangezien zij hun tractoren boven en beneden hun gebieden berijden, en dat goede gevoel wordt meegedeeld aan de grond en de installaties. Op dezelfde manier richten de meeste zuivellandbouwers niet alleen hun koeien als individuen, maar zij ontwikkelen ook originele persoonlijke verhoudingen met hen. Daarom van een lichte vezelstandpunt, zijn onze groente en melklevering nog vrij veilig. De meeste eilandbouwbedrijven, enerzijds, worden in werking gesteld als Auschwitz, en dat ’ s wat eieren giftig maakt te eten (niet hun cholesterol).

Niet zijn alle culturen zo afgesneden van hun waar gevoel over voedsel aangezien van ons vandaag is. Vele Inheemse Amerikaanse stammen hadden een diepe voorlichting dat zij een deel van wat aten zij – b.v., de buffels waren. Zij leefden met de buffels, volgden de buffels, die aan de buffels worden gebeden. Zij waren één met de buffels, en zo aan hen die was een sacrament eten. Moderne Inheemse Amerikanen handhaven die zelfde houding van reverence naar maïs.

Maar in Amerika wij vandaag voedsel ontginnen, haal de voedingsmiddelen uit het, ontdoe van het, verkracht het, en werp weg het. Wat wordt weinig voeding voor de geest in voedsel door moderne landbouw en verwerkingsprocédés wordt verlaten volledig vernietigd door de manier wij het eten. Wij gebruiken voedsel dat op een meest oneerbiedige manier – het gluttonously vult in of wij of niet hongerig zijn, of het of niet goed proeft, of wij het werkelijk of niet willen; en toen wij voedselafval alsof aan piss op het. Als geslacht, hebben wij het eten van een joyous, geestelijke handeling in een bron van grote schande veranderd.

Een zuigeling doesn ’ t vat van zijn voedsel of zijn moeder op als iets afzonderlijk van zich; hij doesn ’ t voelt belangrijker dan zijn voedsel, en daarom doesn voelt ’ t losgemaakt van het. Wanneer een zuigeling eet, mengt hij met zijn voedsel: hij raakt het, krijgt om te weten hoe het voelt. Het ’ s vrij, het stelt zijn honger tevreden, maakt het hem gelukkig. Maar wanneer een zuigeling eerst volwassenen ziet eten, maakt het hem gevoelsschande. Dit is omdat wij volwassenen ’ t identificeren met ons voedsel – het ’ s aantrekken alsof ons voedsel geen deel van ons is, alsof wat wij in onze monden zetten iets buitenlands aan ons is. Wij vallen ons voedsel aan alsof het van ons afzonderlijk is, en het is de handeling van het eten die ons toestaat om het te gebruiken. Wij bijten het in reusachtige mondvol zoals ravenous hyenas af, kauwen het en slikken het met gulps van contempt. Wij komen in grote rituelen zoals Dankzegging en Kerstmis samen waarin wij in orgies van gluttony en verspilling in dienst nemen om onze schande gezamenlijk te bevestigen, al tijdje dat het roept glorie. En dat ligt maakt ons beschaamder; zo liggen wij ook over dat één, en roepen het glorie. Etc. En niemand zal bekijken wat zij werkelijk voelen, omdat als het zijn varkens ons glorie heeft gebracht, waarom bekijk welke varkens wij zijn?

De reden waarom de heiligen kunnen overleven op zodat weinig voedsel is omdat zij ’ aangaande het aanvallen van het niet, drukkend het leven uit het, zodat het zeer weinig nemen om hen te ondersteunen. De inheemse Amerikanen kunnen op een dieet van vrij veel niets overleven maar het graan omdat zij van het graan houden, en het graan houden achter van hen, en zij ’ aangaande bekwaam om van die liefde te leven alhoewel van het standpunt van voeding zij langzaam aan dood zouden moeten verhongeren.

Terwijl het waar is dat de originele lichte vezelenergie in voedsel door disrespect overal volgens de lijn – kan worden bederft in de behandeling van, de verwerking van, het koken van, of het eten van – is het ook waar dat lichte vezelenergie, die flexibeler dan vitaminen of proteïnen, aan voedsel kan worden hersteld door het te eerbiedigen en het te behandelen als heilige – door de activiteiten de is ritualizing die aan het worden verbonden.

Eerst en vooral, het belangrijke ’ s dat u minstens sommige van uw eigen voedsel zou moeten opheffen, zelfs als al dit middel een paar potten van kruiden of kruiken van spruiten die op een vensterplank is worden gekweekt. Probeer om in minstens een snuifje van inlandse kruiden of spruiten in elke maaltijd te werpen u kookt (niet noodzakelijk elke schotel, maar elke maaltijd). Visualiseer me gietende vezels van licht in het voedsel aangezien u uw inlandse kruiden of opbrengst toevoegt.

Daarna, zegen uw zeer belangrijke, voornaamste ingrediënten– zout, bloem, suiker, honing, enz. U kunt om het even welke geesthelpers vragen u weldra gebruikt om dit voor u te doen: Jesus of Mary, Krishna, de aardgeesten, enz. kunnen allen het werk voor u doen. Neem hen enkel een pond suiker, zout, of bloem; richt hen in de vorm u aan gebruikelijk bent; en vraag hen om uw ingrediënten alstublieft te zegenen. Als u aantrekt heeft ’ t een geesthelper, neem enkel de ingrediënten aan de top van het grootst of opleggend berg of heuvel op uw direct gebied; neem de berggeest een symbolisch gedeelte van speciaal iets u zich als het aanbieden heeft gekookt; en vraag hem of haar om uw ingrediënten alstublieft te zegenen. Trek ’t zorg over aan of u juist het doet: als u het in vertrouwen doet, u ’ aangaande het doen van juist het.

Houd uw heilige, heilige ingrediënten behalve de regelmatige, maar wanneer u de suikerkom opnieuw vult, voegen de zoute schudbeker, de bloembak, enz. een snuifje van het heilige ingrediënt toe, en veronderstellen dat u lichte vezels met het snuifje aanbrengt.

Merk op dat u nooit in een slechte stemming moet zijn wanneer u kookt, noch moet u voedsel dat door eten iemand wordt gekookt wie in een slechte stemming, of zelfs onverschillige is. Een hamburger van een McDonald ’ s waar de werknemers een lichte, gelukkige bos zijn heeft meer lichte vezelenergie dan een plaat van organische ongepelde rijst van een vegetarisch restaurant waar de kok bored is of boos bij de manager is.

U kunt gemakkelijk vertellen wanneer het voedsel slechte vibes heeft. Het ’ s niet dat het zelf slecht proeft; eerder, voelt het verkeerd of uit plaats in uw mond – daar ’ s geen aansporing om het te kauwen en het te slikken. Wanneer u een gevoel als dit over iets krijgt uit eet u, spuugt het. Trek ’ t slikken aan het, zelfs beleefd om te zijn. Verwerkt veel, kant-en-klaar-maaltijd“ smaken ” zoals dit zachte –, smakeloos, uitgeput, enervated – maar de mensen worden die zo aan dit soort voedsel worden gebruikt dat zij ’ t het verschil any more kunnen vertellen. Zij veronderstellen enkel dat lousy voelen de hele tijd is hoe u ’ aangaande vermeend om te voelen, en zij ophouden om op te merken dat het hun voedsel is dat hen verlaagt.

Tot slot bespreking aan uw voedsel. Dank het alsof het in leven was en u kon begrijpen. Het niet lange gesprek, enkel een eenvoudige erkenning dat u van het zijn in aanwezigheid van het sentient zijn zich bewust bent wie van uw eerbied waardig is, die voor u stierf, en waarvan u een gunst wenst. U wouldn ’ t vraagt een menselijk wezen voor een gunst op een surly, oneerbiedige manier; in tegendeel, zou u humbly en eerbiedig vragen, en zou dankbaarheid voor de gunst wanneer verleend voelen. En zo moet u uw voedsel richten: neem langzaam kleine beten, kauw het en mindfully, eet in stilte bestedend aandacht aan de handeling van het eten, en eet nooit tot hoogtepunt.

(excerpted van van het Loodje van Makransky ’ s- boek het Magische Leven)

Duurzame het Leven Artikelen @ http://www.articlegarden.com