Winsten op korte termijn tegenover Duurzame Aanwinsten Op lange termijn

Het ’ S.A.markt die met het maken van winst op korte termijn wordt geobsedeerd. Dientengevolge, is het afgelopen decennium van wat als ‘ regeneratie ’ wordt waargenomen overheerst door speculatieve investeerder bulk-koopt, dodend van om het even welke kans om trillende gemeenschappen te creëren resulterend in een erfenis van afwezigeeigenaars, en een overbevoorrading van één en identikit flats met twee slaapkamers.

U kunt ’t schuld de de de huisbouwers, ontwikkelaars of agenten; toch vertegenwoordigen zij de particuliere sector die aan aandeelhouders moet antwoorden die op jaarbasis berekende winst willen maximaliseren.
Maar wat over de volgende 20, 50 of 100 jaar? Is zulk een benadering op korte termijn werkelijk het beste financiële model? Leidt het tot trillende en gezonde gemeenschappen en grote stedelijke plaatsen? Het antwoord op deze vragen moet nr zijn.

Tot wij een lange termijn aanpak goedkeuren van het creëren van gemeenschappen en trillende plaatsen eerder dan een obsessie met gebouwen en winst op korte termijn, zal de bezitsmarkt geen duurzame stad leveren die overeenkomstig de Europese benadering leeft. Ik geloof het antwoord met de grotere financiële instellingen en de openbare sector ligt. Allebei kunnen zich op lange termijn veroorloven te denken, aangezien zij ’t antwoord aan privé aandeelhouders aantrekken.

Momenteel, vertegenwoordigt het bezit slechts een klein percentage van de totale investering van pensioenfondsen ’. Traditioneel, hebben de financiële instellingen meer blootstelling aan bezit waarnemend het vluchtig om te zijn en intensief beheer vermeden. Nochtans, beginnen de stads’ s financiële instellingen nu om bezit als alternatief op lange termijn voor de verwezenlijking van uitstekende winst te bekijken. Morley, één van managers van het het bezitsfonds van Europa ’ s de grootste, zette het Fonds van de Regeneratie van de Iglo in 2002 op. Dit is het Britse ’ s eerste stedelijke regeneratiefonds investerend voor een commerciële terugkeer in gemengd gebruik, ecologisch duurzame, goed ontworpen regeneratieprojecten op de rand van de hoogste 20 steden in het UK. Het fonds wordt geleid door Morley namens de Unie van Norwich zonder druk van aandeelhouders.

De openbare sector begint ook om te erkennen dat het een lange termijn aanpak van waardeverwezenlijking en de generatie van openbaar voordeel door quangos zoals Gemeenschappen Engeland (Engelse Vennootschappen en het Bedrijf van de Huisvesting) en Britse Waterwegen kan kiezen. Bijvoorbeeld, vestigden de Britse Waterwegen Waterside van ISIS Regeneratie bij de Stedelijke Top van 2002 die in Birmingham wordt gehouden zijn activa te gebruiken om winst op lange termijn en duurzame nieuwe waterside bestemmingen tot stand te brengen. ISIS geeft nu meer dan 170 acres van land in zeven steden en steden over het UK nieuwe kracht, die worden ontworpen om een brede waaier van bewoners, met inbegrip van families aan te trekken. Lijn van de Haven van Icknield, één van de meest significante regeneratiekansen dit decennium is één van deze plaatsen.

Wanneer de openbare sector deze lange termijn aanpak kiest, worden zij vaak met een dilemma gegeven de behoefte geconfronteerd om kosten op korte termijn te dekken, bijvoorbeeld zijn de Britse Waterwegen de oorzaak van een 200 éénjarigensysteem dat constant moet worden gehandhaafd en aan jaren van onder-investering lijdt. De huidige kosten zijn meer dan de Britse Waterwegen ontvangen. De Britse Waterwegen vereisen verenigbare financiering de waterwegen voor openbaar voordeel en als katalysator voor regeneratie kunnen handhaven zonder het moeten het familiezilver verkopen. In de loop van de afgelopen weken heeft het nationale nieuws gerapporteerd dat het kan worden geprivatiseerd; dit zou een reusachtige schande zijn. De Britse Waterwegen heeft de kans blijven als kracht voor goed in regeneratie handelen, eerder dan wordt gedwongen om op de melodie van de aandeelhouder te dansen.
Wij moeten de overheid en de financiële instellingen aanmoedigen om achter de bezitsmarkt te krijgen en meer van deze fondsen op te zetten. Wij moeten slechts aan noordelijk Europa bij een voorbeeld van kijken hoe dit kan zeer met succes werken.

In het UK, hebben de jonge mensen een grimmige keus – 25 jaar de hypotheken waarschijnlijk door veel langere termijnen zullen worden vervangen en als het idee van het creëren van reusachtige schulden voor te erven anderen niet aantrekkelijk is worden zij gedwongen om gemiddelde kwaliteit en slecht ontworpen flats van privé, vrij niet geregelde eigenaar te huren. Als de pensioenfondsen in goed ontworpen flats die als deel van een bloeiende gemeenschap worden gebouwd en die goed door verantwoordelijke investeerders zoals Morley worden geleid investeren, kunnen de plaatsen met waarde op lange termijn worden tot stand gebracht, de bewoners dan waaraan als deel van hun pensioenen kunnen inkopen.

Dit zal een uitdaging zijn, aangezien wij stigma moeten overwinnen van het huren op een basis op lange termijn. Bovendien als de pensioenfondsen in ontwikkelaars zoals ISIS investeren, dat duurzaamheid centraal bij zijn benadering zet, is er een kans voor grote aantallen om de uitdaging van klimaatverandering te erkennen en te richten. Als er meer gemeenschappen die in woonregelingen zoals degenen waren van ISIS leven die duurzaamheid ingebouwd aan de eigenlijke stof van de ontwikkeling hebben, dan kon zich een kritieke massa tot het bestrijden van de gevolgen van klimaatverandering ontwikkelen.

Een uitstekende gevallenanalyse van hoe de openbare sector met fondsen op lange termijn kan werken, aangezien ik heb beschreven, wordt vertegenwoordigd bij de Lijn van de Haven Icknield. De Gemeenteraad van Birmingham, De van het West- voordeel Midlands en ISIS samen met andere zeer belangrijke bewaarders brengen voorwaartse plannen om deze lange termijn aanpak van gemeenschap en waardeverwezenlijking in praktijk te brengen. Het kan ’ t komen spoedig genoeg.

Duurzame het Leven Artikelen @ http://www.articlegarden.com