Ο ρόλος του φόβου σε αυτήν την οικονομία υποχώρησης 

Η οικονομία μας περνά σίγουρα από μερικούς «σκληρούς χρόνους», ως Πρόεδρός μας George Bush που επιβεβαιώνεται πρόσφατα σε μια ομιλία σχετικά με τη να τσαλαβουτήσει οικονομία σήμερα.

Ένας συνδυασμός παραγόντων έχει δημιουργήσει ένα πολύ πτητικό χρηματιστήριο, μια στεγαστική αγορά, έναν αυξανόμενο πληθωρισμό και ένα κόστος ζωής, και μια αγορά εργασίας υποχώρησης, αλλά ένα συστατικό κλειδί μιας αποτυχούσας οικονομίας διαδραματίζει έναν άυλο ρόλο στη διευκόλυνση και τη διαιώνιση της οικονομικής αστάθειας.

Εκείνο το συστατικό είναι ανθρώπινος φόβος. Δεν μπορούμε να το βοηθήσουμε, έχουμε εξελιχθεί με το φόβο ως μια από τις βασικές συγκινήσεις μας, και τα μέσα και τα περίχωρά μας το έχουν βοηθήσει μόνο εμπρός με τη δήλωση «του ουρανού εάν η πτώση» με το είναι φαινομενικά απευθείας τίτλοι Ημέρας της Κρίσεως.

Το Heck, εσείς δεν μπορεί να διαβάσει το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο σας χωρίς να δει τους τίτλους στην πλευρά δηλώνοντας ότι διευθυνόμαστε για τους χειρότερους χρόνους προτού να πάρουν καλύτερα, οι δαπάνες ανεβάζουν στα ύψη, οι αποκλεισμοί είναι σε έναν όλα χρόνο υψηλοί, οι τιμές αερίου είναι αστρονομικές, και βασικά ότι όλα λειτουργούν ενάντια σε μας αμέσως.

Ο ουρανός φαίνεται πολύ αμυδρός πράγματι εάν συντονίζετε μέσα στις νυχτερινές ειδήσεις ή συμβαίνετε να βομβαρδιστείτε με όλη αυτά την έντρομη δημοσιογραφία καθημερινή στο διαδίκτυο, το οποίο είναι μια όλο και περισσότερο δημοφιλής πύλη για να πάρει τις ειδήσεις. Έτσι, έχει τα μέσα έπαιξε έναν ρόλο στην οικονομία υποχώρησής μας, ή είναι πραγματικά ένας συνδυασμός ανεπιτυχών παραγόντων, που παρουσιάζεται φαινομενικά επάνω από τα γεγονότα πέρα από τον έλεγχό μας;

Καλά, οι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται ότι τα μέσα είναι εν μέρει αρμόδια για να καταστήσουν τα πράγματα χειρότερα. Πάρτε το χρηματιστήριο παραδείγματος χάριν. Ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρός του χρηματιστηρίου. Όταν η εμπιστοσύνη καταναλωτή στην οικονομία είναι χαμηλή και υπάρχουν άλλοι τίτλοι που είναι λιγότερο από ευνοϊκοί οικονομικός, λιανικός, και τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο, οι τομείς της στέγασης, το χρηματιστήριο υφίστανται τη δραματική αστάθεια.

Στην πραγματικότητα, ένα από το σκληρότερο χτύπημα στο subprime και πιστωτικό fiasco, που επίσης εγγυήθηκε γηα πρόσφατα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και τη JP Morgan, ένας άλλος οικονομικός βαρύς, αντέχουν Stearns, αναγνωρίζουν ότι ο φόβος είναι αυτό είναι χειρότερος εχθρός. Επιμένουν ότι τα financials τους είναι ακόμα άθικτα, αλλά οι φήμες που ήταν αχαλίνωτες για την επικείμενη κατάρρευση της επιχείρησης ανάγκασαν τις μετοχές κάτω στα χαμηλότερα επίπεδά τους σε σχεδόν ένδεκα έτη.

Πολλά οικονομικά όργανα δοκιμάζουν τα nosedives στους δείκτες μετοχής τους, και έχουν πετσοκόψει επίσης τα μερίσματα για να συντηρήσουν το κεφάλαιο κίνησης, μια κίνηση που λέγεται για να δημιουργήσει μια επίδραση ντόμινο στην τραπεζική βιομηχανία όπου άλλες τράπεζες ακολουθούν το κοστούμι. Αυτό αναγκάζει μόνο τις τιμές χαμηλότερα στα αποθέματα, και το κάνει σκληρότερα για τις, και συνεπώς, την αγορά, για να ανακτήσει.

Οι περισσότεροι οικονομικοί αναλυτές συμφωνούν τώρα που είμαστε σε μια υποχώρηση, αλλά μερικοί είναι ακόμα απρόθυμοι να καλέσουν εκείνη την κάρτα, λέγοντας ότι μια υποχώρηση μπορεί ακόμα να αποτραπεί, και ότι είμαστε μόνο σε μια οικονομική μείωση. Ι για το ένα, θεωρήστε είμαστε χαστούκι στη μέση μιας υποχώρησης, και πιστεύω ότι μέρος του λόγου για αυτόν είναι ο φόβος που διαδίδεται για τα τρομερά στενά η αμερικανική οικονομία είναι μέσα, και η αίσθηση της απόγνωσης που μεταβιβάζεται από αυτούς τους τίτλους Ημέρας της Κρίσεως.

Ο φόβος διαιωνίζει μια αίσθηση της ανικανότητας και «της αναμονής του έξω», καθώς επίσης και εμπνέει τους επενδυτές για να υποστηρίξει τα χρήματά τους από τα αποθέματα και άλλες επενδύσεις, και να τους βάλει στους απολογισμούς μετρητών, τα οποία μας βάζουν μόνο περαιτέρω στην υποχώρηση. Για εκείνους που έχουν τα στομάχια σιδήρου, είναι πραγματικά ένας μεγάλος χρόνος να είναι επενδυτής, δεδομένου ότι υπάρχουν μερικές καλές, στερεές επιχειρήσεις που πωλούν για αρκετά κάτω από τις λογιστικές αξίες τους και η αληθινή αξία τους αμέσως.

Αυτός δεν πρόκειται να πει ότι επίσης δεν υπάρχουν πολλές βρωμιάρες επίσης, αλλά εάν ασκείτε τη δέουσα επιμέλεια στην έρευνα των μεμονωμένων financials και των ισολογισμών τους, μπορείτε αρκετά πότε αυτή η υποχώρηση τελειώνει και η εμπιστοσύνη καταναλωτή που είναι τόσο βασική σε μια υγιή οικονομία έχει επιστρέψει.

Προσωπικά πιστεύω ότι έχουμε τους μακροχρόνιους τρόπους έως ότου είμαστε από τα ξύλα, αλλά επίσης πιστεύω ότι έχουμε τη δύναμη να γυρίσουμε τα πράγματα γύρω εάν μπορούμε ακριβώς να ασκήσουμε την υπομονή και την πειθαρχία ως συλλογικό έθνος. Μέχρι τότε, μπορεί να είναι λογικές συμβουλές για να αγνοήσει τους τίτλους Ημέρας της Κρίσεως και να αποφασίσει σας περίπου όπου η οικονομία αυτής της χώρας διευθύνεται.

Βιώσιμα άρθρα @ http://www.articlegarden.com διαβίωσης