Έχετε πάει στο κρεβάτι πάντα μια νύχτα και έχετε αναρωτηθεί ακριβώς πού η ημέρα πήγε; Καλά θα μπορούσατε να φανταστείτε ότι να ξυπνήσει μέχρι ανακαλύπτει ότι ένδεκα ημέρες είχαν εξαφανιστεί εντελώς; Αυτός είναι ακριβώς τι συνέβη το 1752 πότε οι ολόκληροι κάτοικοι της Μεγάλης Βρετανίας και της Αμερικής πήγαν στο κρεβάτι στις Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου, μόνο σε άγρυπνο στις Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου.

Εντούτοις, δεν ήταν μια επιδημία της νυσταλέας ασθένειας ή ακόμα και μια μαζική δόση της τεμπελιάς που κράτησαν τον ολόκληρο λαό στο κρεβάτι αλλά μόνο τις αρχές που προσπαθούν να συγχρονίσουν με τον υπόλοιπο κόσμο με την υιοθέτηση του γρηγοριανού ημερολογίου.

Το ιουλιανό ημερολόγιο (που ονομάζεται μετά από τον Ιούλιο Καίσαρα) ήταν σε λειτουργία δεδομένου ότι οι βιβλικοί χρόνοι αλλά καταργήθηκαν σταδιακά τελικά σε όλη την Ευρώπη στα 1582 αλλά πήρε τους αποφασιστικούς Βρετανούς και τους Αμερικανούς άλλα διακόσια έτη για να ακολουθήσει το κοστούμι.

Και εάν ο ζωγράφος Hogarth πρόκειται να θεωρηθεί ο λαός δεν πήρε πάρα πολύ ευγενικά σε το ούτε, με τους ανθρώπους που παίρνουν στην οδό που απαιτούν την επιστροφή ελλειπουσών 11 ημερών και ούτε εκθέσεων στάσης τους.

Κατόπιν γιατί αλλαγή; Αυτός ήταν αυτό που οι βρετανικές αρχές έλεγαν για διακόσια έτη από τότε που είχε αντικαταστήσει ο παπάς Gregory ΧΙΙΙ το ιουλιανό ημερολόγιο στην Ευρώπη διακόσια έτη πριν.

Εντούτοις, ο λόγος για την αρχική αλλαγή ήταν ότι το ιουλιανό ημερολόγιο δεν επέτρεψε αρκετά έτη πηδήματος (παραλείφθηκαν στα έτη διαιρετά από 100 αλλά μη διαιρετά από 400 - ποιοι ήταν οι Ρωμαίοι που σκέφτονται;) και οι εποχές γίνονταν αργά από το sync με το ημερολόγιο. Η κατάσταση γινόταν τώρα πιό ανυπόφορη στη Μεγάλη Βρετανία, που παίζει τον όλεθρο για τους αγρότες - ποιος δεν είχε καμία ιδέα πότε για να φυτεψει τις συγκομιδές τους, τελικά οι αρχές επρόκειτο να μεταπηδήσουν και να διαβιβάσουν γρήγορα ολόκληρη τη χώρα 11 ημέρες.

Εντούτοις αυτό το πρόβλημα συγχρονισμού ήταν πάντα με μας. Έχουμε προσπαθήσει παραδοσιακά να βασίσουμε τα ημερολόγιά μας γύρω από τη μετακίνηση της γης για να επιτρέψουμε σε μας για να προβλέψουμε τις εποχές και να ξέρουμε πότε το καλοκαίρι και ο χειμώνας θα πέσουν. Εντούτοις, μπορεί να είχαμε ταξινομήσει τα έτη πηδήματος (που προκαλούνται από το γεγονός η γη διαρκεί 365 και τις ημέρες τετάρτων στο ταξίδι γύρω από τον ήλιο) αλλά η προσπάθεια να βασίσει ένα ημερολόγιο γύρω από τη μετακίνηση της γης θα οδηγήσει πάντα στα προβλήματα.

Το γρηγοριανό ημερολόγιο ελειτούργησε το πρόστιμο μέχρι τη δεκαετία του '50 όταν αναπτύχθηκε το ατομικό ρολόι. Το ατομικό ρολόι ελειτούργησε τόσο καλά - παρέχοντας τις πληροφορίες συγχρονισμού εξακριβωμένες σε ένα δευτερόλεπτο σε διάφορα εκατομμύρια των ετών - ότι σύντομα συνειδητοποιήσαμε ότι τα ρολόγια μας ήταν τώρα πολύ ακριβέστερα από η ίδια τη γη.

Η γη επιβραδύνει πραγματικά στην περιστροφή και εάν τίποτα δεν έγινε έπειτα τελικά το μεσημέρι θα έπεφτε τη νύχτα και αντίστροφα (αν και όχι για αρκετές χιλιετίες) αλλά δεν ανησυχεί ότι δεν είστε περίπου ξυπνήστε στο μέσο της επόμενης εβδομάδας. Η λύση είναι η προσθήκη των δευτερολέπτων πηδήματος και 33 έχουν αυλακωθεί στο τέλος των ετών μας από τη δεκαετία του '70.

Η απόφαση να παρεμβληθεί ένα δευτερόλεπτο λαμβάνεται συνήθως έξι μήνες πριν μετά από τον προσεκτικό έλεγχο της γήινης περιστροφής. Ένα ημερολόγιο βασισμένο στη μετακίνηση της γης μπορεί να φανεί λιγότερο σχετικό σήμερα αλλά με ένα σύστημα παγκόσμιας πλοήγησης (ΠΣΤ), ένα σφαιρικό χρονοδιάγραμμα (συντονισμένος καθολικός χρόνος), και τους υπολογιστές που όλοι μαζί σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιώντας τους κεντρικούς υπολογιστές NTP (χρονικό πρωτόκολλο δικτύων) αυτό είναι επιτακτικοί εμείς μπορούν όλοι να πουν τη σωστή στιγμή.

Βιώσιμα άρθρα @ http://www.articlegarden.com διαβίωσης