Το Banishing ο θεριστής υποσχέθηκε να μειώσει το ίχνος άνθρακά μας και να βάλει τα φρέσκα τρόφιμα στον πίνακα. Αλλά τι οι γείτονες θα σκέφτονταν;

Ήταν ένας κανονικός φυτικός κήπος από κάθε άποψη αλλά ένα — που ήταν μπροστά από το σπίτι. Ένας κήπος μπροστινός-υαρδών είναι, εξ ορισμού, στο πρόσωπό σας. (Στα πρόσωπα γειτόνων σας ’, και ιδιαίτερα.) Ηλίανθοι που υψώνονται, τοματιές που αναρριχούνται, λάχανα που ανθίζουν, φασόλια και βασιλικός που πολλαπλασιάζονται όπως τα ζιζάνια. Όλη η ανάπτυξη γυμνή για καθέναν για να δει — και, όπως η αδελφή μου ανησύχησε, για τα σκυλιά που σχίζουν κατευθείαν. (Ευτυχώς, ποτέ.)

Πραγματικά, δικός μας ήταν ασυνήθιστος από μια άλλη άποψη επίσης. Στηρίχτηκε στη φιλία. Σύζυγός μου και δύο γιοι μας ζουν σε ένα condo που είναι μια πλευρά ενός μεγάλου παλαιού σπιτιού. Πέρυσι, ο φίλος μου Arielle και ο σύζυγός της, Δαβίδ, αγόρασαν τη μονάδα στην άλλη πλευρά.

Ανέμεναν ένα μωρό και επανέφεραν την ανατολή μετά από ένα μακροχρόνιο όριο σε Καλιφόρνια. Έτσι ένα χειμερινό απόγευμα, λίγο μετά από την κίνηση είχε γίνει και το μωρό είχε γεννηθεί, νέοι γείτονες αρχίσαμε τις εικόνες Ίντεν στο ναυπηγείο μας. Κάθε ένας από μας, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, πρότεινε τις συγκομιδές που ’ δ επιθυμούμε να φάμε.

Δεδομένου ότι ο κατάλογος αυξήθηκε τα μακρύτερα πράσινα φασόλια —, το σπανάκι, πατάτες, πιπέρια, chard — που έγινε σαφές το πρόγραμμα θα απαιτούσε πολλή ενέργεια από μας και από τον ακτινοβόλο σφαίρα στον ουρανό. Ποιες απαντήσεις η ερώτηση: Γιατί το μπροστινό ναυπηγείο; Επειδή εκείνο το ’ s όπου παίρνουμε τον πλήρη ήλιο.

Αλλά αυτό wasn ’ τ μόνο για τον ήλιο. Ήταν μια στάση ενάντια στο λατρεμένο βελούδο γνωστό ως χορτοτάπητας — ένα όργανο που φαίνεται, στα μυαλά μας, όλο και περισσότερο άχρηστα. Πρέπει να κοπεί εβδομαδιαία (τι ένας πόνος) με μια μηχανή που καταναλώνει τα απολιθωμένα καύσιμα και spews την εξάτμιση και το θόρυβο. Πρέπει να ταϊστεί με τις χημικές ουσίες που μολύνουν.
Ανάγκη πηγαίνω;

Τώρα αυτό πτώση ’ s και εμείς ’ σχετικά με ακριβώς για καμένος. Δεδομένου ότι οι εγκαταστάσεις αγγουριών ζαρώνουν και ο ήλιος αποδυνάμωσης αποτυγχάνει να γυρίσει το τελευταίο κόκκινο ντοματών, διασκεδάζουμε στη συγκομιδή μας: κόκκινα πιπέρια τσίλι που κρεμούν την άνω πλευρά - κάτω στην κουζίνα κοντά στα καρότα γιων μου ’ s, που σκάβονται μετά από τον πρώτο παγετό βάζα της σάλτσας pesto και ντοματών που συσσωρεύεται στον ψυκτήρα υπογείων φασόλια ξηρά στο λοβό και μέρη των πλαστικών τσαντών που σφραγίζονται σφιχτά με τα χορτάρια για να μας διαρκέσει μέσω του χειμώνα.

Μας υποθέτω ’ σχετικά με μέρος της εδώδιμης μετακίνησης Ι ’ VE τοπίων ακούοντας περίπου. Οι πωλήσεις σπόρου είναι επάνω εθνικά. Και περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να σχίσουν επάνω τα τρόφιμα χλόης και εγκαταστάσεων.

Αλλά για με δεν ήταν καμία τέτοια τάση. Ξοδεύοντας κάποιο χρόνο στη Λιγυρία, Ιταλία, παρατήρησα — είτε στα απομακρυσμένες ορεινά χωριά είτε τις πόλεις — παραλιών ότι τα φρούτα, τα λουλούδια, και τα λαχανικά είναι ένα τέτοιο αγαπημένο μέρος της ζωής εκεί ότι παίρνουν την πρωταρχική ακίνητη περιουσία στο μπροστινό ναυπηγείο, στις όμορφες ρυθμίσεις ζωντανός στην ειρηνική συνύπαρξη. Γιατί τους στέλνουμε στο κατώφλι εδώ;

Φυσικά, η πραγματικότητα του συμπιεσμένου αργίλου του Νιου Τζέρσεϋ είναι ένα άλλο θέμα. Δεν έχετε καμία ιδέα πόσο βαθιά οι ρίζες χορτοταπήτων πηγαίνουν έως ότου περνάτε μερικά Σαββατοκύριακα προσπαθώντας να τα σπάσετε, χρησιμοποίηση του φτυαριού σας ως μεγάλο μαχαίρι, σκάψιμο και ώθηση. Το σώμα σας πονά για πολλές ημέρες, και αισθάνεστε σαν εσείς ’ VE όντας σε ένα τροχαίο. Έτσι αγοράσαμε στην κλασική λύση: Χτίστε τα αυξημένα κρεβάτια, 6 ίντσες επάνω από το έδαφος, που γεμίζουν με το συμπαθητικό νέο εφαρμόσιμο χώμα.

Αλλά τα prefab κρεβάτια εσείς σπάζουν απότομα μαζί από ξύλινο — καλά, didn ’ τ ταιριάζουν με την αναζήτησή μας για την ομορφιά μπροστινός-υαρδών. Αναρωτηθήκαμε εάν θα μπορούσαμε ενδεχομένως να χτίσουμε τα συνημμένα πετρών. Arielle και διεύθυνα μακριά στα διάφορα ναυπηγεία πετρών, και με έπεισε ότι έπρεπε να βρούμε τη σωστή χρωματισμένη πέτρα για να ταιριάξουμε με το σπίτι μας — ένας ουρανίσκος του τούβλινου και κίτρινου βοτσάλου.

Μετά από πολύ να ψάξουμε, βρήκαμε έναν γκρίζο βράχο με τις ισχυρές κιτρινωπές και κόκκινες αποχρώσεις — το τέλειο χρώμα. Πιστεφθήκαμε λαμπρός. Ένα truck έφθασε και ξεφόρτωσε διάφορους τόνους “ του ηλιοβασιλέματος ” στον μπροστινό περίπατό μας. Αλίμονο, didn ’ τ παίρνει πολύ για να παρατηρήσει ότι πολλές από τις πέτρες μας δεν ήταν πέτρες καθόλου αλλά γιγαντιαίοι λίθοι.

Τώρα, μερικοί άνθρωποι σε αυτήν την ζωή παίρνουν αποθαρρυνμένοι, ενώ άλλοι ζητούν απλά μια βαρειά. Ο Δαβίδ είναι το τελευταίο. Γί αυτό αυτό χρόνοι gazillion Α.Ε. ’ να γίνουν καλύτερα τα σκληρά προγράμματα με μια ομάδα. Σύντομα ο Δαβίδ, ίδρωνε, και σπάζοντας. Πήραμε μια άλλη βαρειά, και ο σύζυγός μου ένωσε στο καθαρτικό φεστιβάλ τεστοστερόνης.

Οι γείτονες μπορούν να πάρουν αρκετά ι για τέτοια πράγματα όπως τα τρόφιμα ανάπτυξης κατά την πλήρη μετωπική όψη και συσσώρευση των βράχων στα πεζοδρόμια. Αλλά δικοί μας δεν παραπονέθηκαν. Μάλλον, κρυφοκοίταξαν έξω οι μπροστινές πόρτες τους, πρώτα με την περιέργεια, έπειτα δέος, έπειτα οίκτος.

Μερικοί ήρθαν κοντά να προσφέρουν τις συμβουλές. Άλλοι μας δάνεισαν τα εργαλεία. “ αυτό ’ s όπως τη συμμορία αλυσίδων, ” ένα που σημειώνεται. Παίξαμε το Pretenders ’ “ πίσω στη συμμορία ” αλυσίδων έξω το παράθυρο για να κάνουμε την εργασία να πάει γρηγορότερα. Αυτό didn ’ τ. Οι άνθρωποι επιβράδυναν τα αυτοκίνητά τους για να προσέξουν το θέαμα. Όλο αυτό συνεχίστηκε στη θερμότητα βαθμού του 90 στα μέσα Μαΐου.

“ αυτό ’ s όχι αξίας του, ” 12 χρονών στεναγμένος μου, κουρασμένος του γρασιδιού τοποθέτησης μέσα σε σάκκο.

Ήταν σωστός; Ήταν όλη η τρέλα; Δεν είχαμε κάνει ποτέ αυτό. Θα μπορούσαμε να το τραβήξουμε μακριά; Διάρκεσε μερικές κοπιαστικές εβδομάδες, αλλά τελικά οι τοίχοι χτίστηκαν, τα κρεβάτια που γέμισαν. Αναπνεύσαμε. Κατόπιν περπατήσαμε πέρα από την οδό για να ρίξουμε μια ματιά. Φοβισμένοι εμείς ’ δ βλέπουμε jumble της συνδυασμένης κακώς πέτρας και των στριμμένων τοίχων. Αλλά λαχανιάσαμε με την ευχαρίστηση.

“ OH το gosh μου, ” Arielle εν λόγω. “ φαίνεται καταπληκτικό. ”

Σύντομα οι σπόροι και τα σπορόφυτα πήγαν στη γη. “ μπορώ ’ τ να πιστεψω εσείς το έκανα πραγματικά, ” παλαιότερός μου που σημειώνεται όπως κάτω από ένα scraggly λίγο σπορόφυτο ντοματών που είχε αρχίσει στην κλάση επιστήμης.

Η επιχείρηση απογειώθηκε με σχεδόν τη μυστηριώδη δύναμη. Πρώτες θαμνώδεις φύλλα και άμπελοι κατόπιν άνθη κατόπιν φρούτα. Μέχρι τα μέσα Ιουλίου, οι πρόωρες ντομάτες κοριτσιών γίνονταν κόκκινες στη μπροστινή πόρτα μου. Είπα σε έναν φίλο κηπουρών για την πλοκή μας και όλες τη χαρά και την ευχαρίστηση που έφερε. Χαμογέλασε εσκεμμένα. “ εκείνο το ’ s ποιοι κήποι κάνουν. ”

Ποιοι didn ’ τ αναμένουμε ήταν ότι το μπροστινό ναυπηγείο θα γινόταν η μικρή δημόσια πλατεία μας, ένα πολυσύχναστο μέρος για τα παιδιά, τα κατοικίδια ζώα, και τους γείτονες. Βάλαμε έξω τις καρέκλες και καθίσαμε για ένα δυαδικό ψηφίο σχεδόν κάθε ημέρα. Οι άνθρωποι στην ομάδα δεδομένων ήρθαν από και μίλησαν σε μας. Τα τοπικά παιδιά υπέβαλαν πολλές ερωτήσεις κηπουρικής μαδώντας τα φασόλια και τρώγοντας τα επί τόπου.
Όταν το σχολείο επανέλαβε, ο γιος μου έφερε στο δάσκαλο επιστημών του μια juicy κόκκινη ντομάτα από τις εγκαταστάσεις αυτός ’ δ που άρχισε από τους σπόρους την ’ δ που δόθηκε του. “ αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ πριν, ” που είπε, με κάποια δυσπιστία.
Φυσικά, κάναμε τα λάθη. Υπήρξε το “ gugutz, ” ένα σισιλιάνο κολοκύθι που έστειλε 20 πόδια της αμπέλου και άρπαξε σχεδόν επάνω και έφαγε τα παιδιά μου, αυξήθηκε τόσο γρήγορα. Μάθαμε ότι η επιλογή και το μαγείρεμα μπορούν να είναι σκληρότερες από φυτεύοντας.
Αλλά το μεγάλο πράγμα για έναν κήπο είναι ότι παίρνει καλύτερο κάθε έτος δεδομένου ότι αποκτάτε την εμπειρία. Οι κήποι δημιουργούν επίσης ένα μοναδικό είδος αισιοδοξίας, επειδή μπορείτε πραγματικά να δείτε και να κρατήσουν και να δοκιμάσετε τα αποτελέσματα.
Όταν αναπόφευκτος ο γκρίζος του Φεβρουαρίου έρχεται, το Ι ’ ll γίνεται το τσάι από verbena που αυξήθηκα και προβλέψτε ένα κεράσι ή δέντρο βερικοκιών, επειδή τώρα είμαι βέβαιος θα το φυτεψουμε σε ένα καλό σημείο. Εμείς ’ σχετικά με ήδη να δημιουργήσει το λίπασμα για να εμπλουτίσει και να ενισχύσει το χώμα. Ελάτε άνοιξη εμείς ll αποτυχία ’ περισσότερο γρασίδι, επειδή στα σίγουρα θέλουμε να επεκτείνουμε το εδώδιμο τοπίο — και να κόψουμε ακόμα λιγότερο το χορτοτάπητα.

Βιώσιμα άρθρα @ http://www.articlegarden.com διαβίωσης