Οι άνθρωποι αναρωτιούνται μερικές φορές πώς φασόλια καφέ είναι αφαιρεσμένο την καφεΐνη – είναι εκεί α φυσικά καφεΐνη-λιγότερη ποικιλία του φασολιού που αυξάνεται, ή είναι αφαιρεσμένος την καφεΐνη καφές κάπως που γδύνεται χημικά της καφεΐνης του; Σε μερικές περιπτώσεις, η απάντηση είναι “ κανένας. ” έχουν υπάρξει ποικίλες decaffeination τεχνικές χρησιμοποιούμενες κατά τη διάρκεια των ετών, μερικές από τις οποίες χρησιμοποίησαν τους φυσικούς ή χημικούς διαλύτες που δεν άφησαν πολύ λίγο ή κανένα υπόλειμμα στα φασόλια οι ίδιοι. Δεδομένου ότι μερικοί από αυτούς τους χημικούς διαλύτες καθορίστηκαν αργότερα να είναι καρκινογόνοι, υπάρχει μόνο μια χούφτα decaffeination των μεθόδων σε λειτουργία σήμερα.

Η προφανέστερη προαιρετική δυνατότητα είναι decaffeination – νερού εντούτοις, ποτίστε μόνο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί επειδή απορροφά πάρα πολλών των ουσιών στον καφέ που παρέχουν την πλούσια γεύση και το άρωμά της. Λόγω αυτού, στις περισσότερες περιπτώσεις ένας χημικός διαλύτης όπως το αιθυλικό οξικό άλας (που βρίσκεται σε μικρές ποσότητες στα φρούτα) ή το χλωρίδιο μεθυλενίου χρησιμοποιείται για να γδύσει την καφεΐνη από το νερό, και το νερό παρουσιάζεται έπειτα πίσω στα φασόλια και ξηρός, επιστρέφοντας τις ενώσεις γεύση-ενίσχυσης στα 96-98% αφαιρεσμένα την καφεΐνη φασόλια. Αυτές οι διαδικασίες είναι εγγυημένες για να μην αφήσουν άλλη από το νομικό όριο του διαλύτη (χαρακτηριστικά σε 10 μέρη ανά εκατομμύριο) και πιστοποιούνται από τον αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων και Τροφίμων για να είναι ασφαλείς για την ανθρώπινη κατανάλωση.

Μερικοί υγεία-συνειδητοί πότες καφέ cringe στην ιδέα του χρησιμοποίησης του οποιουδήποτε χημικού διαλύτη στον καφέ τους, εάν παράγεται φυσικά ή όχι. Για αυτούς τους λαούς, υπάρχει η ελβετική μέθοδος νερού decaffeination, στην οποία τα φασόλια είναι ενυδατωμένα στο ζεστό νερό, και έπειτα το νερό οργανώνεται μέσω των φίλτρων (όπως ο ενεργοποιημένος άνθρακας ή ο ξυλάνθρακας) για να γδύσει μακριά την καφεΐνη. Το νερό επιστρέφεται έπειτα στα φασόλια προτού τα φασόλια να ξηρά, επιστρέφοντας μερικών αλλά όχι όλα τα γεύση και άρωμα στα φασόλια. Αυτή η μέθοδος θεωρείται φιλικότερος προς το περιβάλλον, και πολλοί πότες decaf αρνούνται να αγοράσουν τα φασόλια επεξεργάστηκαν οποιοδήποτε άλλοδήποτε τρόπο. Εντούτοις, λαμβάνοντας υπόψη τη μείωση γεύσης, αυτό isn ιδανικό ’ τ για πολλούς εραστές καφέ.

Ο τελευταίος, και μερικοί θα υποστήριζε το καλύτερο, αυτών των τριών επιλογών περιλαμβάνει τη χρήση του συμπιεσμένου υγρού διοξειδίου του άνθρακα αντί του νερού ως διαλυτικό – που το υγρό CO2 αντλείται στα φασόλια αφότου ενυδατώνει ένα ελαφρύ νερό, και έπειτα αποχετεύεται των φασολιών. Λόγω των μοριακών χαρακτηριστικών του, το CO2 είναι σε θέση να απορροφήσει την καφεΐνη φεύγοντας πίσω από τα τμήματα γεύσης στον καφέ. Αυτή η μέθοδος θεωρείται γενικά φιλικότερος προς το περιβάλλον, και παρέχει στο flavorful αφαιρεσμένο την καφεΐνη καφέ απολύτως μηές υπόλοιπες χημικές ουσίες που παραμένουν στο τελικό προϊόν.

Έτσι εάν ενδιαφέρεστε για το χαμήλωμα της εισαγωγής καφεΐνης σας ή θέλετε ακριβώς ένα φλιτζάνι του καφέ πρόσφατος-νύχτας χωρίς τη βιασύνη καφεΐνης, τώρα μπορείτε να λάβετε μια απόφαση ως προς την οποία ο τύπος επεξεργασίας φασολιών εσείς ’ δ προτιμά ως ενημερωμένοι καταναλωτής και ειδήμων καφέ!

Βιώσιμα άρθρα @ http://www.articlegarden.com διαβίωσης